Ανδρέας Αραβής

SUCCESS IS TO WAKE UP AND GO TO SLEEP WITH A GOAL AND ALWAYS WORK ON IT

#TheJourneyToMySuccess

Επιτυχία είναι να κοιμάσαι και να ξυπνάς με ένα στόχο και να δουλεύεις προς αυτόν

Ο πατέρας μου είναι ομοσπονδιακός προπονητής στο μποξ και ο παππούς μου ήταν προπονητής τένις. Ο παππούς, θεωρούσε το μποξ βίαιο ως άθλημα και μικρό με παρότρυνε να ασχοληθώ με το τένις. Αρχικά ξεκίνησα προπονήσεις μαζί του και επικεντρώθηκα στο άθλημα αυτό. Ήμουν αρκετά καλός αθλητής και ονειρευόμουν να συνεχίσω όσο πιο ψηλά μπορούσα.

Στην πορεία άλλαξα προπονητές. Οι προπονήσεις μου που ήταν καθημερινές, απαιτούσαν συγκεκριμένο πρόγραμμα και πειθαρχεία κάτι το οποίο εμένα μου άρεσε πολύ. Θεωρώ πως οι προπονητές μου είχαν πάρα πολλή επιρροή στον χαρακτήρα μου και στον τρόπο που σκέφτομαι.

Στα δεκαπέντε μου χρόνια είχα μετακομίσει στο εξωτερικό, στην Ισπανία, κι έμενα μόνιμα εκεί σε ακαδημία τένις. Η ζωή μου ήταν κυρίως το άθλημά μου. Για το σχολείο, διάβαζα εξ αποστάσεως και ερχόμουν στην Κύπρο για τις εξετάσεις μου αλλά δεν ήταν στα πλάνα μου να σπουδάσω αφού ήθελα να επικεντρωθώ σοβαρά με τον αθλητισμό. Τα πλάνα μου άλλαξαν ξαφνικά δυο χρόνια αργότερα.

Στα δεκαεπτά μου, ένα χρόνο πριν τελειώσω το Λύκειο, είχα αυτοκινητιστικό ατύχημα στη Λευκωσία. Ακολούθησαν εγχειρήσεις, 6 μήνες σε κέντρο αποκατάστασης στο Ισραήλ και 1 περίπου χρόνο θεραπείες στη Λευκωσία. Όλο αυτό το διάστημα που έκανα τις θεραπείες μου η αλήθεια είναι πως είχα άγχος και αγωνία για το πώς θα βελτιωθώ, φοβόμουν για το αν θα βελτιωθώ αλλά πάντα έμενα προσηλωμένος στον στόχο μου, να κάνω την αποκατάστασή μου και να γίνομαι λίγο καλύτερα κάθε μέρα.

Μετά το τέλος των θεραπειών μου, επέστρεψα μόνιμα στη Λεμεσό για να ολοκληρώσω τη φοίτησή μου στο Λύκειο. Εκεί, αν και είχαν αποφοιτήσει οι παλιοί μου συμμαθητές, βρέθηκα να είμαι με κόσμο που ήξερα από το τένις. Για να είμαι ειλικρινής, με ανακούφισε αυτό γιατί δεν βρέθηκα εντελώς μόνος μου αλλά είχα γνωστούς. Ποτέ δεν σκέφτομαι τα παλιά με πικρία, αλλά αντίθετα θέτω πάντοτε νέους στόχους και προχωρώ.

Τελειώνοντας το λύκειο, ήρθε η ώρα να επιλέξω τι θα σπουδάσω. Κάτι που δεν είχα σκεφτεί πιο πριν. Σκέφτηκα να δοκιμάσω τη Διοίκηση Επιχειρήσεων και λόγω του ότι το Πανεπιστήμιο Frederick θεωρείται πολύ καλό στον τομέα αυτό, κατέληξα εκεί. Δεν έχω μετανιώσει για την επιλογή μου και σήμερα ολοκληρώνω το δεύτερο έτος των σπουδών μου.

Στόχος μου είναι, ολοκληρώνοντας τον ακαδημαϊκό κύκλο, να ανοίξω κάτι δικό μου. Να είμαι εξ ολοκλήρου υπεύθυνος για κάτι. Είναι διάφορες οι σκέψεις που στριφογυρίζουν στο μυαλό μου, δεν έχω καταλήξει κάπου, αλλά πιστεύω πως στη διετία που έπεται τον σπουδών μου θα το έχω σχηματίσει. Το σίγουρο είναι πως δεν επιθυμώ να εργαστώ σ’ ένα κλειστό χώρο και σίγουρα θα επιλέξω να προσανατολιστώ σε κάτι δημιουργικό.

Συνήθως στις επιχειρήσεις η εκάστοτε εποχή δείχνει τον δρόμο. Αλλάζουν οι τάσεις, επικρατούν άλλες κατά καιρούς. Παρακολουθώ τι συμβαίνει και είμαι σίγουρος πως θα βρω τον δρόμο μου. Τα πρώτα δύο χρόνια των σπουδών είναι εξάλλου πιο γενικά. Πιστεύω πως στην επόμενη διετία, όταν και αρχίσει να γίνεται πιο εξειδικευμένο το πρόγραμμα, θα τον βρω τον συνδυασμό.

Στο Πανεπιστήμιο έχουμε εξαιρετικούς καθηγητές, πάντοτε πρόθυμους να βοηθήσουν και πάντοτε δίπλα μας. Το πιο σημαντικό όσον αφορά στην διδασκαλία είναι, πιστεύω, η απλότητα στην επεξήγηση. Όσο πιο βατή και κατανοητή, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεσαι το μήνυμα και απολαμβάνεις αυτή τη διαδικασία. Ως φοιτητής θα έλεγα ότι είμαι κάπως... ιδιότροπος. Ή τελειομανής καλύτερα. Προσπαθώ ό,τι κάνω, να το κάνω καλά κι αφιερώνω χρόνο στο διάβασμά μου.

Η μετριότητα δεν μου αρέσει γενικότερα και, ίσως, λόγω και της επαφής μου με τον αθλητισμό, δεν μου ταιριάζει. Πιστεύω πως με ό,τι καταπιαστεί ο άνθρωπος πρέπει να επιδιώκει να το κάνει καλά. Ή καθόλου. Μπορεί να φτάνει λίγο στα άκρα αυτό αλλά, για μένα, είναι σημαντικό. Ακόμα κι όταν έρθει μία αποτυχία, οφείλουμε να συνεχίζουμε και να ξαναπροσπαθούμε. Πιστεύω πως αυτό είναι το γενικότερο νόημα στη ζωή, σε ό,τι κι αν κάνουμε. Είτε ακαδημαϊκά, είτε επαγγελματικά, είτε προσωπικά.

Η ζωή μου πάντα περιλάμβανε την άθληση. Ποτέ δεν σταμάτησα να πηγαίνω στο γυμναστήριο. Τον τελευταίο χρόνο ασχολούμαι με το πινγκ πονγκ και έχω ενημερωθεί για κάποιους πανελλήνιους αγώνες που διεξάγονται. Ο επόμενος μου στόχος είναι να καταφέρω να πάω.

Η επιτυχία προϋποθέτει και προσπάθεια. Ακόμα κι αν αποτύχεις, οφείλεις να ξαναπροσπαθείς. Ακόμα κι απ’ την αποτυχία έχουμε πράματα να μάθουμε. Έπειτα, πρέπει να συνεχίζουμε. Πιστεύω πως είναι σημαντικό να ξέρουμε που βαδίζουμε σ’ αυτή τη ζωή, να ξυπνάμε καθημερινά με στόχους και να είμαστε οργανωμένοι και συντονισμένοι προς αυτούς. Δεν κάνει να αφήνεσαι στη ζωή. Το YOLO των ημερών μας το θεωρώ… εξυπνοβλακεία. Σίγουρα ο καθένας πρέπει να χαλαρώνει και να διασκεδάζει αλλά αν δεν έχει συγκεκριμένους στόχους, το θεωρώ σχεδόν αδύνατον η καθημερινότητα και η ζωή να έχουν νόημα. Από μικρός διατηρούσα την άποψη αυτή. Νομίζω πως διατηρώ το αθλητικό μου πνεύμα κι αυτό με βοηθάει. Αν δεν έχω στόχους, προσωπικά νιώθω να χάνομαι.

Όπως και στον αθλητισμό έτσι και στη ζωή, πρέπει να υπάρχει αφιέρωση στο αντικείμενο που ενδιαφέρει τον καθένα. Αφιέρωση και προσπάθεια, στο μέγιστο των δυνατοτήτων του καθενός. Να κοιμάσαι και να ξυπνάς με ένα στόχο, αυτό είναι επιτυχία. Η έμπνευση και η προσμονή της επίτευξης των στόχων σου. Σε άλλη περίπτωση η ζωή μοιάζει να μην έχει νόημα.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search