Χριστόφορος Κρόνης

SUCCESS IS FEELING THAT WHAT YOU DO MATTERS

#TheJourneyToMySuccess

Επιτυχία είναι να νιώθεις ότι αυτό που κάνεις αναγνωρίζεται και έχει αξία

Από μικρός μου άρεσαν οι υπολογιστές. Πάντα θεωρούσα μαγευτικό και συναρπαστικό τον τρόπο που δούλευαν. Ήθελα να μάθω πως λειτουργούν, πως γίνεται αυτό που βλέπω στην οθόνη. Στο λύκειο ήμουν καλός μαθητής και πάντα μου άρεσαν περισσότερο τα πιο πρακτικά μαθήματα. Η απόφασή μου για σπουδές ήταν ξεκάθαρη. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ. Πέρασα σε Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα. Ήμουν ενθουσιασμένος που θα πήγαινα να σπουδάσω κάτι το οποίο αγαπούσα. 

Όταν άρχισαν τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο άρχισαν να νιώθω λίγο χαμένος. Είμασταν εκατό φοιτητές με ένα καθηγητή σε κάθε μάθημα και κανένας δεν μας ήξερε. Οι καθηγητές μας έδιναν περισσότερη έμφαση στο θεωρητικό μέρος του μαθήματος και ήταν ξεκάθαρο πως δεν είχε πολλή σημασία αν πηγαίναμε στα εργαστήρια και πόση προσπάθεια καταβάλλαμε ή πόσο καλά ξέραμε την ύλη. Αυτό που είχε σημασία ήταν το τι γράφαμε στις τελικές εξετάσεις. Έβλεπα συμφοιτητές μου να περνούν μαθήματα επειδή αποστήθισαν κάποια πράματα κι εγώ ενώ ήξερα ότι ήμουν πολύ πιο καλός από αυτούς στα εργαστήρια και στις ασκήσεις να έπαιρνα χειρότερο βαθμό. 

«Νιώθω ότι είμαι χρήσιμος και αυτά που κάνω έχουν αντίκτυπο σε κάποιους άλλους. Είναι ένα πολύ καλό συναίσθημα!»

Χριστόφορος

Κάποια στιγμή μαζί με κάποιο συμφοιτητή μου λάβαμε μέρος σε ένα διαγωνισμό για android. Δεν κερδίσαμε αλλά πήραμε έπαινο. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν όταν ανακοίνωναν τα αποτελέσματα και τις ομάδες που κέρδισαν και έλεγαν τα ονόματα των φοιτητών που έλαβαν μέρος και τους καθηγητές που τους βοήθησαν. Στη δική μας ομάδα δεν υπήρχε κανένας καθηγητής. Ούτε καν ήξεραν ότι πήγαμε στο διαγωνισμό. 

Μετά από αρκετή σκέψη αποφάσισα πως έπρεπε να φύγω. Η ψυχολογία μου ήταν αρκετά χαμηλά και έβλεπα ότι δεν προχωρούσα ούτε αναπτυσσόμουν εκεί που ήμουν. Δεν γινόμουν αυτό που ήθελα. Ήρθα στο Πανεπιστήμιο Frederick ως μετεγγραφόμενος φοιτητής στο BSc in Computer Engineering. Αυτό που μου έκανε αμέσως εντύπωση ήταν ότι ήμασταν 25 φοιτητές μέσα στην τάξη και οι καθηγητές ρωτούσαν συνεχώς τα ονόματά μας μέχρι να μας μάθουν. Η μεγάλη ανατροπή σε εμένα νιώθω ότι ήρθε όταν 2 καθηγητές μας, ο Δρ Μαρκίδης και ο Δρ Κωνσταντινίδης, μας μάζεψαν για να μας μιλήσουν για ένα διαγωνισμό που θα γινόταν. Μετά το τέλος της παρουσίασης με πλησίασε ο κύριος Ανδρέας (Κωνσταντινίδης) και μου είπε «ξέρω ότι είσαι μετεγγραφόμενος φοιτητής και μπορεί να μην ξέρεις ακόμα καλά τους υπόλοιπους φοιτητές. Αν θέλεις να λάβεις μέρος στο διαγωνισμό μην ανησυχείς, θα σου βρω εγώ ομάδα. Απλά πες μου αν ενδιαφέρεσαι». Ένας καθηγητής που δεν μου έκανε μάθημα, δεν με ήξερε αλλά μπήκε στον κόπο να μάθει ποιος ήμουν και το κυριότερο, να ενδιαφερθεί για εμένα! 

Από εκείνο το σημείο και μετά, άρχισα να νιώθω πραγματική διαφορά. Ένιωθα ότι αμειβόμουν για τις ώρες που αφιέρωνα έβαζα στο διάβασμα. Ένιωθα ότι μπορούσα να βάλω τη θεωρία στην πράξη αφού ποτέ δεν κάναμε κάτι θεωρητικό που να μην δούμε την πρακτική εφαρμογή του και να καταλάβουμε γιατί αυτό έχει σημασία. Ένιωθα πιο καλά με τον εαυτό μου και το περιβάλλον με έκανε να θέλω να μάθω περισσότερα. Πολλές φορές πήγαινα «out of my way». Είχα ενθουσιασμό και όταν ένιωθα ότι κατάφερνα κάτι, έβαζα καινούργιους στόχους και έβρισκα ενέργεια να θέλω να μάθω ακόμη παραπάνω. Ο κύριος Ανδρέας πρόσεξε τον ενθουσιασμό μου. Μου είπε ότι το Τμήμα Πληροφορικής θα έκανε ένα εργαστήριο με υποστήριξη από την Microsoft (MDL – Mobile Devices Laboratory) και ότι θα μπορούσα να πάω εκεί. Θα κάναμε εφαρμογές. 

Σιγά σιγά μέσω του εργαστηρίου μας έφερε σε επαφή με επιχειρήσεις στην Κύπρο. Βλέπαμε ότι αυτά που κάναμε στα μαθήματά μας, ήταν αυτά που ήθελαν οι εταιρίες, είχαν πρακτική εφαρμογή. Βλέπαμε προβλήματα και αναζητούσαμε λύσεις και εκεί ήταν που καταλαβαίναμε πως η εφαρμοσμένη έρευνα μπορεί να έχει άμεσα αποτελέσματα. Όλοι όσοι ήμασταν εκεί θέλαμε να βγάλουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Διαβάζαμε επιπλέον πράγματα από μόνοι μας, βοηθούσαμε ο ένας τον άλλο. Κερδίσαμε την εμπιστοσύνη του κύριου Ανδρέα και στη συνέχεια στις συναντήσεις με τις εταιρίες ρωτούσε τη γνώμη μας για κρίσιμες αποφάσεις. Εξετάζαμε αν αυτό που κάναμε ήταν καινοτόμο και αν πραγματικά θα βοηθούσε την βιομηχανία αλλά και το εργαστήριο με δημοσιεύσεις. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι μπορούσε να υπάρχει αυτή η σχέση μεταξύ καθηγητή και φοιτητών. 

Είδα μια τεράστια ανάπτυξη σε εμένα ως προγραμματιστή και ως άνθρωπο. Έμαθα να δουλεύω ομαδικά και να θέλω να μαθαίνω συνεχώς. Αυτή η ικανότητα να δουλεύουμε ομαδικά ήταν που μας βοήθησε όταν λάβαμε μέρος στο πρώτο Hackathon που έγινε στην Κύπρο. Ήμασταν κλεισμένοι σε ένα χώρο και είχαμε 36 ώρες για να τελειώσουμε μια εφαρμογή. Κερδίσαμε το πρώτο βραβείο. Νομίζω εκείνη ήταν μόνο η αρχή αφού στη συνέχεια κερδίσαμε μια σειρά από διαγωνισμούς σε εθνικό επίπεδο αλλά και εκτός Κύπρου. 

Αυτό που κρατώ ως την πιο ξεχωριστή (once in a lifetime) εμπειρία ήταν όταν κερδίσαμε το Imagine Cup σε εθνικό επίπεδο, προκριθήκαμε μεταξύ 161 χωρών σε δεύτερο διαγωνισμό και προχωρήσαμε στον τελικό με άλλες 33 ομάδες στο Seattle στην Αμερική. Ο ρόλος μου τότε είχε αλλάξει στο εργαστήριο αφού επέβλεπα άλλους φοιτητές. Πήγα λοιπόν στην Αμερική ως ο μέντορας της ομάδας. Ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Ήμασταν στα γραφεία της Microsoft μαζί με τόσα άτομα από τόσες διαφορετικές χώρες αλλά με τόσο κοινά ενδιαφέροντα. 


Πρόσφατα κέρδισα το Βραβείο Καινοτομίας του Οργανισμού Νεολαίας μαζί με έναν άλλο συμφοιτητή μου. Με κάθε καινούργιο βραβείο νιώθω ένα ωραίο συναίσθημα γιατί νιώθω πως αυτά που κάνω, αρέσουν και σε κάποιους άλλους. 

Εντωμεταξύ, συνέχισα τις σπουδές μου κάνοντας μεταπτυχιακό στο MSc in Web and Smart Systems. Τη διατριβή μου την πήρα φυσικά με τον κύριο Ανδρέα και δημιουργήσαμε μια καινοτόμα λύση με πρακτική εφαρμογή που είναι ακριβώς ότι θέλω να κάνω. Είναι ωραίο συναίσθημα ότι κάνω κάτι και δεν θα μείνει στο συρτάρι. Είναι κάτι που θα έχει χρήση. Δεν βλέπω πλέον τον εαυτό μου ως έναν άγνωστο, σαν μια σταγόνα στον ωκεανό. Ξέρω ότι είμαι καλός και μπορώ να κάνω πράγματα. Νιώθω ότι είμαι χρήσιμος και αυτά που κάνω έχουν αντίκτυπο σε κάποιους άλλους. Είναι ένα πολύ καλό συναίσθημα!              

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search