Κωνσταντίνος Δημητρίου

SUCCESS IS REALISING THAT A TOTALLY DIFFERENT LIFE IS JUST A DECISION AWAY

#TheJourneyToMySuccess

Επιτυχία είναι να συνειδητοποιείς ότι μια εντελώς διαφορετική ζωή είναι απλώς μια απόφαση μακριά

Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε να κατασκευάζω πράγματα με τα χέρια μου. Μεγαλώνοντας όμως, δεν είχα πολλούς στόχους. Στο σχολείο δεν κατέβαλλα καθόλου προσπάθεια και έφτασα σε σημείο να έχω τον χειρότερο βαθμό στη χρονιά μου. Όταν πήγαιναν οι γονείς μου στο σχολείο για να τους πουν για την επίδοσή μου, οι καθηγητές μου δεν είχαν πολλά θετικά πράγματα να πουν για εμένα. Μόνο ένας μαθηματικός μου θυμάμαι όταν έλυσα στην τάξη μια άσκηση με ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο από εκείνον που μας έδειξε μου είπε ότι ήμουν έξυπνος και είναι κρίμα που δεν προσπαθώ.

Εγώ ένιωθα ότι είχα ικανότητες και ήξερα ότι οι αποτυχίες μου οφείλονταν αποκλειστικά σε εμένα, μερικές φορές όμως, τα λόγια των τρίτων με έπαιρναν από κάτω.

Όταν τελείωσα το σχολείο είπα στον πατέρα μου ότι ήθελα να σπουδάσω πιλότος. Εκείνος, αν και ήξερε την επίδοσή μου, όχι μόνο δεν μου είπε «που πας με έτσι βαθμούς, ας σκεφτούμε κάτι άλλο να κάνεις», αλλά με έγραψε σε ένα πρόγραμμα πιλότων. Ένιωθα ότι ποτέ δεν με υποτίμησε. Πάντα πίστευε ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Όταν ήρθε η οικονομική κρίση, αναγκάστηκα να σταματήσω το όνειρο του πιλότου μιας και θα χρειάζονταν πάρα πολλά λεφτά αυτές οι σπουδές. Για ένα ολόκληρο χρόνο έμεινα στο σπίτι μέχρι να αποφασίσω τι θα έκανα.  

«Σε κάθε μας απόφαση, έχουμε την ευκαιρία και την επιλογή να αλλάξουμε τη ζωή μας»

Κωνσταντίνος

Σε εκείνο τον χρόνο έβλεπα όλους μου τους φίλους και γνωστούς να προχωρούν με τη ζωή τους ενώ εγώ ήμουν στάσιμος σε έναν δρόμο που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν με έβγαζε πουθενά. Βρισκόμουν στο πιο χαμηλό μου σημείο. Σκεφτόμουν τον πατέρα μου που παρόλες τις επιδόσεις μου, ήταν έτοιμος να με στηρίξει σε κάθε μου όνειρο. Μου έδειχνε εμπιστοσύνη και είχε πίστη σε εμένα. Εκείνο, το πιο χαμηλό μου σημείο ήταν που μου έδωσε ώθηση για να αρχίσω να ανεβαίνω. Εκείνη τη χρονική στιγμή αποφάσισα ότι το χρωστούσα στον πατέρα μου πρώτα και μετά σε εμένα, να αλλάξω την πορεία μου. Ήθελα να τον κάνω περήφανο.

Όταν αποφασίσαμε ότι θα ερχόμουν στο Πανεπιστήμιο Frederick στο Πρόγραμμα της Μηχανολογίας όλη η οικογένεια μου ήταν ο κάθε ένας με τον δικό του τρόπο δίπλα μου και με στήριζε. Ο πατέρας μου αναγκάστηκε να δουλέψει στο εξωτερικό για 1.5 χρόνο περίπου και στη μητέρα μου έπεσε όλο το βάρος της οικογένειας.

Ήξερα ότι είχα πολλές αδυναμίες στα μαθήματα, έτσι, πριν αρχίσει το Πανεπιστήμιο από μόνος μου άρχισα να βλέπω βιντεάκια σχετικά με μαθήματα που θα έκανα και προσπαθούσα να φρεσκάρω την ύλη του σχολείου και να καλύψω κενά που είχα. Αφιέρωνα πάρα πολλή ώρα στο διάβασμα. Ήξερα ότι δεν θα είχα δεύτερη ευκαιρία. Στο Πανεπιστήμιο, όταν κάναμε τα πρώτα μας τεστ και είδα ότι η τακτική που χρησιμοποιούσα είχε αποτέλεσμα, αυτό μου έδωσε περισσότερη ώθηση, περισσότερη θέληση και πείσμα να συνεχίσω. Ο στόχος μου να αλλάξω την πορεία μου φαινόταν εφικτός.

Ήμουν τυχερός γιατί η μηχανολογία ήταν κάτι που μου άρεσε από την αρχή. Υπήρξαν και κάποιοι καθηγητές που κατάφεραν και μου μετέφεραν τη δική τους αγάπη και πάθος προς τη Μηχανολογία και αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Μου έδινε επιπλέον δύναμη και κίνητρο. Πίστεψα ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Ήταν κάτι το οποίο πάντα πίστευα αλλά τώρα το έβλεπα να είναι μια πραγματικότητα. Έβαζα στόχους και έβλεπα ότι τους πετύχαινα και αυτό με έκανε να βάζω πιο ψηλούς στόχους.

«Εμείς οι άνθρωποι έχουμε πάρα πολλές δυνατότητες και το τι πιστεύεις για τον εαυτό σου είναι αυτό που τελικά καθορίζει το μέλλον σου»

Κωνσταντίνος

Όταν ήμουν στο δεύτερο έτος της φοίτησής μου, προκηρύχθηκαν από το Πανεπιστήμιο κάποιες θέσεις στο PeerTutoringCenter «Φοιτητές για Φοιτητές». Ήταν ένα Κέντρο, στο οποίο προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές (peer tutors) του Πανεπιστημίου, με άριστη ακαδημαϊκή επίδοση θα πρόσφεραν επιπρόσθετη βοήθεια και στήριξη σε άλλους φοιτητές του Πανεπιστημίου σε συγκεκριμένα μαθήματα. Μου άρεσε η ιδέα ότι θα εξηγούσα σε κάποιους άλλους μαθήματα στα οποία κι εγώ κάποτε είχα αδυναμίες. Πέρασα τη διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης και θυμάμαι που με ρώτησαν για τον τρόπο με τον οποίο θα εξηγούσα σε κάποιον κάποια άσκηση. Τους εξήγησα πως ό,τι απορία θα έχουν οι φοιτητές την είχα. Ότι πρόβλημα θα έχουν το είχα. Αυτό φαίνεται ότι τους άρεσε και με προσέλαβαν.

Φέτος αποφοίτησα και ήμουν ο φοιτητής με την πιο ψηλή βαθμολογία από όλους τους προπτυχιακούς φοιτητές. Τελείωσα το Πανεπιστήμιο με συγκεντρωτικό βαθμό 10 στα 10. Το βράδυ της αποφοίτησης έκανα ομιλία εκ μέρους όλων των φοιτητών. Πραγματικά δεν νιώθω ότι έκανα κάτι ξεχωριστό. Χάρηκα περισσότερο για τους δικούς μου ανθρώπους, την οικογένειά μου, και για το ότι δίνω καλό παράδειγμα στη μικρή μου αδερφή.

Πάντα πίστευα ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε πάρα πολλές δυνατότητες και το τι πιστεύεις για τον εαυτό σου είναι αυτό που τελικά καθορίζει το μέλλον σου. Σε κάθε μας απόφαση, έχουμε την ευκαιρία και την επιλογή να αλλάξουμε τη ζωή μας.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search