Φώτης Μιχαήλ

SUCCESS IS WHEN YOU FOCUS ON THE VALUE OF GIVING AND CARING ABOUT OTHER PEOPLE

#TheJourneyToMySuccess

Επιτυχία είναι όταν εστιάζεις στην αξία της προσφοράς και στο ενδιαφέρον για τους συνανθρώπους σου

«Τι θα κάνουμε μαζί σου;», ήταν το μόνιμο ερώτημα των καθηγητών μου στο Λύκειο. Ήμουν μαθητής του 11 και ζωηρό παιδί. Μία καθηγήτρια μάλιστα μού είπε πως δεν περίμενε να έγραφα κάτι περισσότερο από έναν άσσο στις προεισαγωγικές. Αυτή η «πρόβλεψη» με πείσμωσε και ήταν η αφετηρία για μια καινούρια αρχή. Η αφοσίωση στο διάβασμα μού άνοιξε μία θέση στη Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη. Το καλοκαίρι πριν φύγω, όμως, μπήκε στο μυαλό μου η Νοσηλευτική.

Η ανάγκη μου να προσφέρω στους συνανθρώπους μου ήταν έντονη από την παιδική μου ηλικία. Όποιος χρειαζόταν βοήθεια, πρακτική ή άλλη, γείτονες ή συγγενείς, ήμουν πάντοτε πρόθυμος να βοηθήσω.

«Άκουσα πολύ θετικά σχόλια για τον κλάδο της Νοσηλευτικής στο Frederick και πήρα την απόφαση να κάνω μια καινούρια αρχή. Απ’ το πρώτο εξάμηνο κιόλας, ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος, ότι είχα βρει τον προορισμό μου».

Φώτης

Δούλευα από μικρός, αλλά δεν ήξερα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Άκουσα πολύ θετικά σχόλια για τον κλάδο της Νοσηλευτικής στο Frederick και πήρα την απόφαση να κάνω μια καινούρια αρχή. Απ’ το πρώτο εξάμηνο κιόλας, ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος, ότι είχα βρει τον προορισμό μου. Αισθάνθηκα τυχερός και ευγνώμων και για πρώτη φορά ένιωθα ότι όλα έμπαιναν στη θέση τους.

«Στο Frederick, δίπλα στους καθηγητές μου, ένιωσα μοναδικός. Το γνήσιο ενδιαφέρον τους και η επιθυμία τους να μεταδώσουν τις γνώσεις και να βγάλουν μορφωμένους ανθρώπους στην κοινωνία, ήταν ανεκτίμητα. Η πίστη τους σε μένα με ώθησε να εκτιμήσω και εγώ τον εαυτό μου».

Φώτης

Από ζωηρός μαθητής στο Λύκειο, κατέληξα… ενοχλητικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο που βομβάρδιζε με ερωτήσεις τους καθηγητές του. Είχα στοχεύσει να καλύψω όλα τα κενά που είχα και οι καθηγητές μου με στήριξαν αναλόγως. Εμπέδωνα με ευκολία τις θεωρίες και τα προβλήματα που είχαμε να λύσουμε στο Πανεπιστήμιο σε σημείο που δεν αντιλαμβανόμουν γιατί είχα πειστεί, ως μαθητής, πως δεν ήμουνα ικανός και δεν προοριζόμουν για τη μάθηση.

Στο Frederick, δίπλα στους καθηγητές μου, ένιωσα μοναδικός. Το γνήσιο ενδιαφέρον τους και η επιθυμία τους να μεταδώσουν τις γνώσεις και να βγάλουν μορφωμένους ανθρώπους στην κοινωνία, ήταν ανεκτίμητα. Είχα καθηγητές - πρότυπο και τους ένιωθα σαν οικογένεια. Πλέον είναι φίλοι μου και τρέφω μία απέραντη εκτίμηση γι’ αυτούς. Η πίστη τους σε μένα με ώθησε να εκτιμήσω και εγώ τον εαυτό μου. Γι’ αυτό απόλαυσα την κάθε στιγμή των σπουδών μου.

Αποφοιτώντας ένιωθα έτοιμος να μπω στο επάγγελμα. Μπορούσα να αναλάβω, υπεύθυνα, πόστο στις πρώτες βοήθειες -τον τομέα που με ενδιέφερε- και στα ασθενοφόρα. Εργαζόμουν καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών μου και, όταν άνοιξε θέση, διορίστηκα στο δημόσιο. Επέστρεψα στο Frederick για μεταπτυχιακό με εξειδίκευση πλέον στο τραύμα. Είχα την ευκαιρία να εξειδικευτώ στους διάφορους τρόπους αντιμετώπισης κάθε τραύματος και να εκπαιδευτώ πάνω σε εξειδικευμένα μηχανήματα.

«Aποφάσισα να συνεχίσω τις σπουδές μου σε διδακτορικό επίπεδο και πάλι στο Πανεπιστήμιο Frederick, με θέμα τη διερεύνηση των περιστατικών άσκησης ψυχολογικής και σωματικής βίας στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των Τμημάτων Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών των κυβερνητικών νοσοκομείων της Κύπρου».

Φώτης

Έχοντας δουλέψει στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και ως πλήρωμα ασθενοφόρου, υπήρξα πολλές φορές μάρτυρας περιστατικών βίας κατά του νοσηλευτικού προσωπικού. Οι άνθρωποι που επισκέπτονται τα νοσοκομεία, είτε ως ασθενείς είτε οι οικείοι τους, βρίσκονται κάτω από στρεσογόνες συνθήκες και είναι πολύ συχνό φαινόμενο να στρέφονται εναντίον του προσωπικού καταφεύγοντας σε λεκτική και σωματική βία. Πολλές φορές επίσης έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που βρίσκονται υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών οι οποίοι έρχονται στα επείγοντα εκτός εαυτού.

Με αυτά τα βιώματα αποφάσισα να συνεχίσω τις σπουδές μου σε διδακτορικό επίπεδο και πάλι στο Πανεπιστήμιο Frederick, με θέμα τη διερεύνηση των περιστατικών άσκησης ψυχολογικής και σωματικής βίας στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των Τμημάτων Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών των κυβερνητικών νοσοκομείων της Κύπρου και τις επιπτώσεις τους στην υγεία και την ικανοποίηση από την εργασία τους.

Ως φοιτητής διδακτορικού πλέον, αν είναι κάτι που μπορώ να αναφέρω είναι η προσωπική, σχεδόν οικογενειακή, σχέση που έχω με τους καθηγητές μου. Ανθρώπους με περιεχόμενο. Τι άλλο μπορεί να χρειάζεται ένα πανεπιστήμιο για να βγάλει καλούς επαγγελματίες και, πάνω απ’ όλα, σκεπτόμενους ανθρώπους έξω στην κοινωνία;

Ζεις πολύ έντονες στιγμές σε ένα τέτοιο πόστο και συχνά βρίσκεσαι στη θέση να κρατάς μια ανθρώπινη ζωή στα χέρια σου. Ειδικά ως πλήρωμα ασθενοφόρου έχεις μεγάλη ευθύνη να σκεφτείς και να δράσεις γρήγορα, να κάνεις τα πάντα ώστε να κρατήσεις έναν άνθρωπο μέχρι να φτάσει στο νοσοκομείο.

Επιτυχία είναι να παραμένεις άνθρωπος. Πέρα από την ανέλιξη και την ανάγκη να ψάχνεσαι συνεχώς και να μην επαναπαύεσαι, στο επίκεντρο κάθε στιγμής βρίσκεται η αξία της προσφοράς και το ενδιαφέρον για τους συνανθρώπους σου. Αυτό είναι επιτυχία.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search