Λάνα Aντωνιάδου

SUCCESS IS NEVER LETTING GO OF YOUR DREAMS

#TheJourneyToMySuccess

Επιτυχία είναι να διατηρείς τα όνειρά σου

Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω πιλότος, όπως ο πατέρας μου. Ήμουν μάλιστα κάθετη σ’ αυτό. Μεγαλώνοντας με δύο… ιπτάμενους γονείς, παρ’ όλη την αγάπη που είχα εισπράξει, η απουσία ήταν αισθητή. Απέρριψα την παιδική αυτή σκέψη γιατί μέσα μου υπερίσχυε η ανάγκη δημιουργίας της δικής μου οικογένειας.

Παρόλο που, με πολύ καλές επιδόσεις, ακολούθησα τον πρακτικό κλάδο, ήταν εμφανής και η κλήση μου στην Τέχνη. Μία αγάπη παράλληλη, που άργησε να ξεκαθαρίσει προς τα πού θα οδηγείτο.

Έκανα ιδιαίτερα μαθήματα στις Καλές Τέχνες, περνούσε απ’ το μυαλό μου η Αρχιτεκτονική, έκανα ένα ακαδημαϊκό πέρασμα απ’ τη γραφιστική, κατέληξα να συνθέτω το πορτφόλιό μου σε φροντιστήριο. Εκεί, με παρότρυνση των καθηγητών μου, προσανατολίστηκα εν τέλει στη Μόδα.

Ακολούθησαν οι σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο του Brighton στην Αγγλία, όπου ολοκλήρωσα το πτυχίο μου στον κλάδο του Fashion Design & Business Studies. Στο πλαίσιο της πρακτικής μου είχα εξασφαλίσει και μία θέση στο ατελιέ του σχεδιαστή Hussein Chalayan. Παρόλο που είχα τη δυνατότητα να ακολουθήσω μία επαγγελματική πορεία στο Λονδίνο, αποφάσισα τότε να επιστρέψω στην Κύπρο. Στο μυαλό μου μονοπωλούσε ακόμα η δημιουργία μιας οικογένειας.

Είχα την τύχη επιστρέφοντας να εργοδοτηθώ σε μία μεγάλη εταιρία που δραστηριοποιείται στον χώρο της μόδας και μάλιστα σε μία πολύ καλή θέση. Μετά από μία διετία δημιουργικής δουλειάς και εμπειρίας, μαθαίνω πως η σχεδιάστρια Έλενα Στρογγυλιώτου έψαχνε για βοηθό στο ατελιέ της. Αρκετά τυχερή και πάλι, μου δίνεται η ευκαιρία να δουλέψω κοντά της. Δίπλα σε μία εξαιρετικά ταλαντούχα γυναίκα. Ταιριάξαμε αμέσως και μπήκα επαγγελματικά στα βαθιά.

Ήταν μία έντονη περίοδος για την κυπριακή μόδα τότε. Fashion Weeks, φωτογραφίσεις και παράλληλα οι παραγγελίες που έρχονταν στο ατελιέ. Ο κόσμος της μόδας μπορεί να χαρακτηρίζεται για τη σκληράδα του αλλά, αν είναι κάτι που βίωσα εμπειρικά, αυτό ήταν η καλοσύνη κάποιων ανθρώπων με τους οποίους συνεργάστηκα στενά.

«Η εικόνα να βρίσκεσαι μετά από μία δεκαετία και πάλι στα θρανία αποδείχθηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ξαναβρήκα τον ενθουσιασμό και την όρεξη που είχα όταν ήμουν στα δεκαοκτώ. Η επαφή μου δε με το ακαδημαϊκό προσωπικό, οι γνώσεις που εισέπραξα και οι εμπειρίες που βίωσα την τελευταία διετία ήταν σαν ένα δώρο που έκανα στον εαυτό μου. Ένα ταξίδι αποκλειστικά για μένα».

Λάνα

Μετά από μία διετία, πήραμε την απόφαση με την αδελφή μου να στήσουμε κάτι δικό μας. Έτσι προέκυψε το κατάστημα Lana Sevas. Εργάστηκα σε έντονους ρυθμούς στο ατελιέ της επωνυμίας για χρόνια κι όταν το εγχείρημα μεγάλωσε, μεταφερθήκαμε σε μεγαλύτερο χώρο. Πρόκειται για μία εμπειρία ιδιαίτερα δημιουργική και διδακτική, να διατηρείς κάτι δικό σου.

Στο ενδιάμεσο προέκυψε κι η οικογένεια, ένα καινούριο δημιουργικό κεφάλαιο στη ζωή μου. Έγκυος ακόμα στο πρώτο μου παιδί και με πολλή δουλειά καθημερινά στο ατελιέ, άρχισα να σκέφτομαι έντονα το Μεταπτυχιακό. Μία σκέψη που προϋπήρχε μεν αλλά υποσκιάστηκε με κάποιον τρόπο λόγω της δουλειάς.

Εκείνη την περίοδο, επικοινώνησα με τον Κώστα Μάντζαλο, Καθηγητή του Τμήματος Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Frederick, επιθυμώντας να μάθω περισσότερα για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών Interdisciplinary Design. Το καθημερινό μου πρόγραμμα ήταν έντονο και έμοιαζε σχεδόν αδυνατό να ενταχθώ στο πρόγραμμα. Παρόλα αυτά ο Κώστας αφιέρωσε χρόνο για να με εντάξει στη δομή του, στο τι περιλάμβανε, τα μαθήματα που απαιτούνταν για να ολοκληρωθεί και άλλες πληροφορίες.

Ακολούθησε ο ερχομός ενός δεύτερου παιδιού. Εγώ κλεισμένη στο ατελιέ να σχεδιάζω και παράλληλα να φουντώνει η επιθυμία μου να εξελίξω τις γνώσεις μου. Η καθημερινότητα και πάλι δεν το επέτρεπε κι η εικόνα του Μεταπτυχιακού συνέχιζε να μοιάζει απόμακρη παρόλο που με τον Κώστα Μάντζαλο συνεχίσαμε να έχουμε επαφές.

Πριν από μία διετία το ένιωσα έντονα πως άρχισα να πνίγομαι με τη δουλειά. Είχα φτάσει σ’ ένα τέλμα. Ήμουν κουρασμένη και είχα ανάγκη για έμπνευση για να συνεχίσω την πορεία μου σχεδιαστικά. Είμαι, γενικότερα, εργασιομανής αλλά και τελειομανής ως άνθρωπος, κι είχα νιώσει τα σημάδια, ήξερα πως κάτι έλειπε. Ήθελα να κάνω το επόμενο βήμα και να προχωρήσω παραπέρα, τόσο με τις γνώσεις όσο και με την δουλειά μου. Μου είχε λείψει έντονα και η επικοινωνία με ανθρώπους που να μιλάμε την ίδια γλώσσα.

«Ο βομβαρδισμός νέων πληροφοριών και γνώσης εξαιτίας του μεταπτυχιακού προγράμματος Interdisciplinary Design, άνοιξαν για μένα ένα ολότελα νέο κόσμο. Ήμουν χαρούμενη όταν έπρεπε να χωθώ στην βιβλιοθήκη για διάβασμα, ξαναβρήκα το σχεδιαστικό μου κίνητρο, γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους. Ξαναβρήκα με λίγα λόγια τον εαυτό μου. Και ως επαγγελματίας, πίστεψα περισσότερο στις ικανότητές μου».

Λάνα

Πήρα την απόφαση, είπα “Έφθασε η ώρα, ας κάνω μία παύση” και επικοινώνησα εκ νέου με τον Κώστα. Ήταν η κατάλληλη στιγμή, να δώσω μία ευκαιρία στον εαυτό μου να ανασυνταχθεί, να αναθεωρήσει και να κινηθεί προς την ιδέα ενός Μεταπτυχιακού που είχε ξεμείνει κάπου στις σκέψεις μου. Ανυπομονούσα να δω που θα με έβγαζε ένα τέτοιο ακαδημαϊκό ταξίδι, αν θα με βοηθούσε να αναθεωρήσω τον τρόπο δουλειάς μου ή και αν θα με οδηγούσε κάπου άλλου. Ζύγισα τη ζωή μου ως είχε, αποφάσισα να κάνω κάποιες θυσίες, ζήτησα τη στήριξη της οικογένειάς μου και όλα έδειχναν πως ήμουν πλέον έτοιμη να αφοσιωθώ και πάλι στη μάθηση.

Η εικόνα να βρίσκεσαι μετά από μία δεκαετία και πάλι στα θρανία αποδείχθηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ξαναβρήκα τον ενθουσιασμό και την όρεξη που είχα όταν ήμουν στα δεκαοκτώ. Η επαφή μου δε με το ακαδημαϊκό προσωπικό, οι γνώσεις που εισέπραξα και οι εμπειρίες που βίωσα την τελευταία διετία ήταν σαν ένα δώρο που έκανα στον εαυτό μου. Ένα ταξίδι αποκλειστικά για μένα.

«Νευραλγικό ρόλο σ’ όλη αυτή τη διαδικασία διαδραμάτισαν οι καθηγητές μου. Άνθρωποι που πίστεψαν σε μένα. Μία ομάδα ταλαντούχων εκπαιδευτικών και σπουδαίων καλλιτεχνών. Γνωριμίες με αξιοσέβαστους επαγγελματίες. Σήμερα τους θεωρώ όλους μέντορές μου».

Λάνα

Κατά τη διάρκεια του Μεταπτυχιακού είχαν έρθει κι έδεσαν, μ’ ένα τρόπο υπέροχο, όλες οι γνώσεις και οι επαγγελματικές εμπειρίες του παρελθόντος, οι ενασχολήσεις και οι πειραματισμοί μιας ολόκληρης δεκαετίας στην δουλειά. Στο μυαλό μου συνδυάστηκαν όλα σ’ ένα άλλο επίπεδο και σ’ αυτό προστέθηκαν όλα τα καινούρια που μου προσφέρθηκαν.

Ο βομβαρδισμός νέων πληροφοριών και γνώσης, άνοιξαν για μένα ένα ολότελα νέο κόσμο. Ήμουν χαρούμενη όταν έπρεπε να χωθώ στην βιβλιοθήκη για διάβασμα, ξαναβρήκα το σχεδιαστικό μου κίνητρο, γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους. Ξαναβρήκα με λίγα λόγια τον εαυτό μου. Και ως επαγγελματίας, πίστεψα περισσότερο στις ικανότητές μου.

«Μετά τις σπουδές μου στο Frederick, άνοιξε ακόμα μία πόρτα για μένα όταν πρόσφατα μου ζητήθηκε να διδάξω σε σχολείο. Χωρίς την ολοκλήρωση αυτού του Μεταπτυχιακού, αμφισβητώ αν θα ένιωθα άνετα να προχωρήσω με την διδασκαλία».

Λάνα

Νευραλγικό ρόλο σ’ όλο αυτό διαδραμάτισαν οι ίδιοι οι καθηγητές μου. Άνθρωποι που πίστεψαν σε μένα. Μία ομάδα ταλαντούχων εκπαιδευτικών και σπουδαίων καλλιτεχνών. Γνωριμίες με αξιοσέβαστους επαγγελματίες όπως την Κλίτσα Αντωνίου και τον Σάββα Χριστοδουλίδη για παράδειγμα, με έκαναν να αναρωτιέμαι γιατί επέλεξα να κλειστώ σ’ ένα ατελιέ και να χάνω την επαφή με ανθρώπους τέτοιας ποιότητας. Σήμερα τους θεωρώ μέντορές μου. Η συνεργασία μαζί τους και η ώθηση που μου έδωσαν, είναι αξιοσημείωτη. Άλλοι καθηγητές που με στήριξαν πολύ ήταν οι Νικόλας Λαμπούρης και Κωνσταντίνος Κουννής, στους οποίους οφείλω επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Παρατηρώντας τον τρόπο διδασκαλίας στο Frederick, άνοιξε ακόμα μία πόρτα για μένα όταν πρόσφατα μου ζητήθηκε να διδάξω σε σχολείο. Χωρίς την ολοκλήρωση αυτού του Μεταπτυχιακού, αμφισβητώ αν θα ένιωθα άνετα να προχωρήσω με την διδασκαλία. Και για το εν λόγω κομμάτι οφείλω πολλά στην επαφή που είχα με την Άρτεμις Ελευθεριάδου, και τον μοναδικό τρόπο διδασκαλίας της. Το πάθος, την ανάλυση και προώθηση της κριτικής σκέψης.

Το σημαντικότερο είναι πως μέσα απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, ένιωσα να αλλάζω και ως χαρακτήρας. Ήσυχη και καθόλου τολμηρή παλαιότερα, είδα τον εαυτό μου να ξεκλειδώνεται στην πορεία. Το Interdisciplinary Design σε ωθεί να βγεις έξω, να επικοινωνήσεις με κόσμο, να αναπτύξεις συνεργασίες, να ερευνήσεις εντός και εκτός βιβλίων, να ξεφύγεις απ’ την μοναξιά ενός ατελιέ. Είναι μια διαδικασία ζωντανή και τονωτική.

Στην τελική μου εργασία, με απασχόλησε η αναθεώρηση και επαναχρησιμοποίηση του υφιστάμενου -άχρηστου φαινομενικά- ρουχισμού. Ανέκαθεν ως σχεδιάστρια με αφορούσε το εν λόγω θέμα, αυτό της σπατάλης υφασμάτων στα ατελιέ αλλά και τα άχρηστα αποθέματα των εταιρειών. Πάντοτε προσπαθούσα να σκεφτώ τρόπους και μεθόδους αξιοποίησης όλου αυτού του χαμένου υλικού.

Μέσα από την εργασία μου, έχω προτείνει ένα fashion brand που παρουσιάζει μία εξ ολοκλήρου καινούργια συλλογή και μέσω του eCommerce την προωθεί διατηρώντας μία οικολογική και περιβαλλοντική διάσταση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί διάφορα σχέδια για ιδέες που αφορούν στην αειφορία και στηρίζει διάφορα bootcamps και διαγωνισμούς σχετικά με το θέμα. Με χαροποιεί το γεγονός ότι η ιδέα μου φιλοξενήθηκε σε κάποιες από αυτές τις δράσεις. Μία απ’ αυτές ήταν το Ψηφιακό πρωτάθλημα 2017-18, όπου στην κατηγορία για την Φοιτητική Επιχειρηματικότητα προκρίθηκα με την πρότασή μου που τιτλοφορείτο “How to curate an ethical wardrobe”. Η πρόταση αυτή μου εξασφάλισε και το πρώτο βραβείο σε αυτό τον Διαγωνισμό Καινοτομίας.

Επιπλέον, αυτό το διάστημα ετοιμάζω και την ατομική μου έκθεση που θα παρουσιαστεί τον ερχόμενο Φεβρουάριο, μία έμπνευση που επίσης προέκυψε την τελευταία διετία, μέσα απ’ τις σπουδές.

«Το σημαντικότερο είναι πως μέσα απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, ένιωσα να αλλάζω και ως χαρακτήρας. Ήσυχη και καθόλου τολμηρή παλαιότερα, είδα τον εαυτό μου να ξεκλειδώνεται στην πορεία. Το Interdisciplinary Design σε ωθεί να βγεις έξω, να επικοινωνήσεις με κόσμο, να αναπτύξεις συνεργασίες, να ερευνήσεις εντός και εκτός βιβλίων, να ξεφύγεις απ’ την μοναξιά ενός ατελιέ. Είναι μια διαδικασία ζωντανή και τονωτική».

Λάνα

Το Μεταπτυχιακό έχει ολοκληρωθεί και τώρα, βγαίνοντας από το πρόγραμμα αυτό, μπορώ να πω ότι λυπάμαι που το ταξίδι τελειώνει. Θα μου λείψει η όλη διαδικασία, η διάδραση με τους καθηγητές, η έρευνα. Μακάρι να μπορούσα να το παρατείνω και να μείνω για ακόμα λίγο στα θρανία.

Για μένα, ωστόσο, ξεκινά ένα καινούριο ταξίδι που με βρίσκει πιο ολοκληρωμένη και ικανοποιημένη για την επιλογή μου. Η απόφασή μου να ενταχθώ στο συγκεκριμένο Μεταπτυχιακό ήταν μία απ’ τις καλύτερες που πήρα στην ζωή μου, όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και προσωπικά. Κι όσο δύσκολο κι αν ακούγεται, να ξαναμπαίνεις στο Πανεπιστήμιο μετά από τόσα χρόνια -πόσω μάλλον έχοντας οικογένεια, μία στημένη επιχείρηση και περιορισμένο χρόνο- πρέπει να πω, πως είναι εφικτό. Φτάνει να το θέλεις. Όλα, στην τελική, γίνονται αν τα θελήσεις αρκετά.

«Στη ζωή αξίζει να διατηρείς τα όνειρά σου, να βάζεις μικρούς στόχους και να κινείσαι προς τα εκεί. Επιτυχία για μένα είναι το κάθε μικρό βήμα που σε οδηγεί παραπέρα. Και, σίγουρα, το ταξίδι για να φτάσεις εκεί».

Λάνα

Προσωπικός μου στόχος δεν υπήρξε ποτέ να γίνω διάσημη ή να αποκτήσω χρήματα. Πάντοτε σκεφτόμουν πως η επιτυχία, στην ζωή τη δική μου τουλάχιστον, θα ήταν να βρω μία ισορροπία μεταξύ οικογένειας και δουλειάς.

Στη ζωή αξίζει να διατηρείς τα όνειρά σου, να βάζεις μικρούς στόχους και να κινείσαι προς τα εκεί. Επιτυχία για μένα είναι το κάθε μικρό βήμα που σε οδηγεί παραπέρα. Και, σίγουρα, το ταξίδι για να φτάσεις εκεί. Κι η εμπειρία του Μεταπτυχιακού στο Frederick, ήταν ένα απίστευτο ταξίδι.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search