Νάκης Αντωνίου

SUCCESS IS HAVING THE RIGHT PEOPLE IN YOUR LIFE THAT WILL HELP YOU GROW.

#TheJourneyToMySuccess

Επιτυχία είναι να έχεις τους σωστούς ανθρώπους στη ζωή σου, που θα σε βοηθήσουν να αναπτυχθείς.

Από παιδί είχα μια ιδιαίτερη κλίση στις τέχνες. Ήξερα ότι όταν θα μεγαλώσω θα ασχοληθώ με κάποια τέχνη. Επειδή η αδερφή μου ήταν μέσα στον χώρο των τεχνών ξεκίνησα αρχικά να ζωγραφίζω και σιγά σιγά το εξέλιξα. Μου άρεσε επίσης να γράφω. Ήμουν αυτό που λέμε καλός στην έκθεση. Έγραφα όμως και δικές μου ιστορίες, φανταστικές, που κατά κάποιο τρόπο συνδέονταν με τη δική μου πραγματικότητα. Ιστορίες από τη ζωή τη δική μου και της παρέας μου, ερεθίσματα που με βοήθησαν μετά να αναπτύξω κι άλλες δεξιότητες.

«Δεν έκανα δεύτερη σκέψη για το που θα πήγαινα για σπουδές. Ήξερα ότι το πρόγραμμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick ήταν το καλύτερο. Όλοι οι άνθρωποι που με περιέβαλαν, καθηγητές και συμφοιτητές, ήταν τόσο ζεστοί και φιλικοί που τελικά προσαρμόστηκα πιο γρήγορα απ’ ότι περίμενα»

Νάκης

Μετά το στρατό ήθελα να κάνω ένα διάλειμμα για να μπορέσω να αποφασίσω τι είναι αυτό που θέλω να κάνω στη ζωή μου. Οι γονείς μου όμως με παρότρυναν να μην το κάνω γιατί θεωρούσαν ότι θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να ξαναμπώ στο ρυθμό του διαβάσματος μετά από τρία χρόνια αποχής. Είχα πάντοτε μια πολύ καλή σχέση με τους γονείς μου και τους εμπιστεύομαι για πολλά πράγματα. Η μαμά μου δε, μέχρι σήμερα τρέχει μαζί μου, και με βοηθά να υλοποιήσω όλα αυτά που έχω μέσα στο μυαλό μου. Είναι κάτι σαν προσωπικός μου βοηθός στα διάφορα projects που αποφασίζω να υλοποιήσω.

«Για μένα είναι πολύ σημαντικές οι φιλίες που ανέπτυξα στα φοιτητικά μου χρόνια. Εννοείται πως δεν τους είδα ποτέ ανταγωνιστικά. Περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί, τους είδα να προσπαθούν και να θέλουν να πετύχουν πράγματα, τους στήριξα και με στήριξαν και είμαι χαρούμενος που τα κατάφεραν γιατί όλοι το άξιζαν»

Νάκης

Αφού τους εμπιστεύτηκα για ακόμα μια φορά, αποφάσισα να σπουδάσω δημοσιογραφία. Το γράψιμο πάντα με γοήτευε και ήθελα να το εξελίξω. Δεν έκανα δεύτερη σκέψη για το που θα πήγαινα για σπουδές. Ήξερα ότι το πρόγραμμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick ήταν το καλύτερο. Επειδή δεν είμαι άτομο που του αρέσουν οι αλλαγές, δυσκολεύτηκα λίγο να προσαρμοστώ στο καινούργιο πανεπιστημιακό περιβάλλον. Όμως όλοι οι άνθρωποι που με περιέβαλαν, καθηγητές και συμφοιτητές, ήταν τόσο ζεστοί και φιλικοί που τελικά προσαρμόστηκα πιο γρήγορα απ’ ότι περίμενα. Πιστεύω πως με κάποιο περίεργο τρόπο βρήκα τους ιδανικότερους ανθρώπους μέσα στο τμήμα μου για να κάνω παρέα, ταιριάζαμε τόσο πολύ σαν χαρακτήρες παρόλο που ήμασταν, και είμαστε ακόμα, τόσο διαφορετικοί. Κάναμε πολύ παρέα και περνούσαμε όμορφα, εντός και εκτός της τάξης, κυρίως εκτός! Με τη συγκεκριμένη παρέα έχουμε επαφή μέχρι σήμερα παρόλο που δεν βλεπόμαστε τόσο συχνά. Για μένα είναι πολύ σημαντικές οι φιλίες που ανέπτυξα στα φοιτητικά μου χρόνια. Εννοείται πως δεν τους είδα ποτέ ανταγωνιστικά. Περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί, τους είδα να προσπαθούν και να θέλουν να πετύχουν πράγματα, τους στήριξα και με στήριξαν και είμαι χαρούμενος που τα κατάφεραν γιατί όλοι το άξιζαν. Οι καθηγητές μας έλεγαν ότι ήμασταν αφρόκρεμα, όλοι ένας κι ένας, και ισχύει πραγματικά αυτό.

«Δεν περίμενα ποτέ ότι θα ανέπτυσσα μια τόσο όμορφη σχέση με τους καθηγητές μου. Μέχρι και σήμερα είναι δίπλα μου. Οι καθηγητές μας ήταν η δική μας κινητήριος δύναμη για να προσπαθούμε να αναπτυσσόμαστε συνεχώς. Όλοι οι καθηγητές μου έβλεπαν πολύ θερμά ό,τι και να έκανα και με έσπρωχναν πάντα προς το καλύτερο»

Νάκης

Οι καθηγητές μας ήταν το κάτι άλλο! Δεν περίμενα ποτέ ότι θα ανέπτυσσα μια τόσο όμορφη σχέση με τους καθηγητές μου. Μέχρι και σήμερα είναι δίπλα μου. Με την κυρία Ήβη Λάμπρου έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Μπορεί να μην μιλάμε τόσο συχνά όμως κατά ένα περίεργο τρόπο καταλαβαίνει τι θέλω να της πω πριν καν να μιλήσω. Από την άλλη, νομίζω ο κύριος Αιμίλιος Χαραλαμπίδης, ο καθηγητής της ορθοφωνίας μου, τραβούσε τα μαλλιά του μαζί μου! Ήξερε ότι η ορθοφωνία ήταν κάτι που δεν με χαρακτηρίζει όμως με τη δική του βοήθεια και μέσα από το συγκεκριμένο μάθημα κατάφερα να κάνω μεγάλη πρόοδο. Οι καθηγητές μας ήταν η δική μας κινητήριος δύναμη για να προσπαθούμε να αναπτυσσόμαστε συνεχώς. Και οι δύο αυτοί άνθρωποι με βοήθησαν πολύ να αναπτυχθώ τόσο ως άνθρωπος όσο και ως δημοσιογράφος. Όλοι οι καθηγητές μου έβλεπαν πολύ θερμά ό,τι και να έκανα και με έσπρωχναν πάντα προς το καλύτερο. Αν δεν τους άρεσε κάτι το έλεγαν και μας βοηθούσαν να το βελτιώσουμε. Αν πάλι τους άρεσε κάτι το τόνιζαν.

«Το μάθημα φωτογραφίας ήταν ο λόγος που ασχολήθηκα και ασχολούμαι ακόμη με τη φωτογραφία. Με αφορμή το μάθημα αυτό, γεννήθηκε η αγάπη μου γι’ αυτή την τέχνη και αναπτύχθηκε μια δεξιότητα την οποία δεν γνώριζα μέχρι εκείνη τη στιγμή ότι είχα»

Νάκης

Το πρόγραμμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick, καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεματικών ενοτήτων σχετικών με τη δημοσιογραφία. Σου δίνει τη δυνατότητα να ανοίξεις τους ορίζοντές σου και να αναπτύξεις πολλές δεξιότητες. Το πρόγραμμα αυτό και συγκεκριμένα το μάθημα φωτογραφίας στο δεύτερο έτος των σπουδών μου ήταν ο λόγος που ασχολήθηκα και ασχολούμαι ακόμη με τη φωτογραφία. Με αφορμή το μάθημα αυτό, γεννήθηκε η αγάπη μου γι’ αυτή την τέχνη και αναπτύχθηκε μια δεξιότητα την οποία δεν γνώριζα μέχρι εκείνη τη στιγμή ότι είχα. Ήθελα να βρίσκω συνέχεια τρόπους να αξιοποιώ τη φωτογραφική μου κάμερα ακόμα και μετά το τέλος του μαθήματος, γι’ αυτό στο επόμενο εξάμηνο που είχαμε το μάθημα «Παραγωγή περιοδικού» ήθελα να αναλάβω και χρέη φωτογράφου εκτός από δημοσιογράφου. Έτσι έκανα τις πρώτες μου φωτογραφίσεις και άρχισα σιγά σιγά να εξοικειώνομαι με τον τομέα της φωτογραφίας.

«Φέτος παρουσιάζω την πρώτη μου ατομική φωτογραφική έκθεση με τίτλο «Tripping». Μια σειρά από φωτογραφίες που παρουσιάζει την εκδρομή δύο πρωταγωνιστών σε άγνωστο χώρο και χρόνο, με κάθε μια να απεικονίζει έναν διαφορετικό άνθρωπο που συναντούν στη διαδρομή Είναι ένα φωτογραφικό project που συμβολίζει και εξυμνεί όλους εκείνους τους ανθρώπους που συναντά κανείς στη ζωή του, αλλά και μια ωδή στους ανθρώπους της δικής μου ζωής»

Νάκης

Παράλληλα με τις σπουδές μου, δούλευα και στον όμιλο Ειδικών Εκδόσεων. Αρχικά ως συνεργάτης στην ιστοσελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού Deejay 93.5, μετά στην ιστοσελίδα του μουσικού καναλιού MAD και στη συνέχεια στο περιοδικό Must. Η πορεία μου στις Ειδικές Εκδόσεις ήταν ανοδική. Ένιωθα ότι συνεχώς εξελισσόμουν. Είμαι ευγνώμον για τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν και που πίστεψαν κι αυτοί σε μένα και στις ικανότητές μου. Όταν αποφάσισα να πάω στην Αγγλία για να κάνω μαθήματα φωτογραφίας, συνέχισα να δουλεύω ως συνεργάτης στο Must και μόλις επέστρεψα που πρότειναν αμέσως μόνιμη δουλειά. Το MUST, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο πως αναπτύχθηκα τόσο ως επαγγελματίας όσο και ως άνθρωπος. Όποτε είχα να κάνω μια συνέντευξη μου έδιναν την επιλογή αν ήθελα να κάνω και τη φωτογράφιση, χωρίς ιδιαίτερες υποδείξεις γιατί με εμπιστεύονταν. Αυτό με βοήθησε να συνδυάζω και τις δύο μου αγάπες ταυτόχρονα, με τον τρόπο που ήθελα εγώ και να τις εξελίξω.

«Το Πανεπιστήμιο Frederick, στάθηκε δίπλα μου και σε αυτή την προσπάθεια αφού είναι ο χορηγός της έκθεσή μου. Ήταν εκεί σε όλη τη διαδρομή των σπουδών μου να με στηρίζει και να πιστεύει σε μένα, και παρέμεινε μέχρι και σήμερα ένας από τους βασικούς υποστηρικτές των ονείρων μου»

Νάκης

Φέτος θα παρουσιάσω την πρώτη μου ατομική έκθεση με τίτλο «Tripping». Μια σειρά από φωτογραφίες που παρουσιάζει την εκδρομή δύο πρωταγωνιστών σε άγνωστο χώρο και χρόνο, με κάθε μια να απεικονίζει έναν διαφορετικό άνθρωπο που συναντούν στη διαδρομή. Άνθρωποι καθημερινοί, ιδιαίτεροι, παράξενοι, όπως αυτοί που συναντάμε στην πραγματικότητα. Κάθε φωτογραφία και ένας άνθρωπος, κάθε άνθρωπος και μια ξεχωριστή ιστορία. Μια αλλιώτικη εκδρομή, με φωτογραφίες που εξελίσσονται σταδιακά από απλές σε πιο conceptual. Για τις φωτογραφίες του «Tripping» πολλοί ήταν εκείνοι που με βοήθησαν, μπροστά αλλά και πίσω από την κάμερα.

Το «Tripping» είναι ένα φωτογραφικό project που συμβολίζει και εξυμνεί όλους εκείνους τους ανθρώπους που συναντά κανείς στη ζωή του, αλλά και μια ωδή στους ανθρώπους της δικής μου ζωής. Είμαι γενικά άνθρωπος που συχνά κάθεται και σκέφτεται τους ανθρώπους που έχει γύρω του. Όσοι φωτογραφήθηκαν είναι απλοί άνθρωποι που έχω στη ζωή μου, που αγαπώ και εκτιμώ και που μου αποπνέουν θετική ενέργεια. Θέλω ο κάθε επισκέπτης φεύγοντας από την έκθεση να αναλογιστεί κι αυτός ποιοι είναι και τι σημαίνουν οι άνθρωποι που έχει στη ζωή του. Να σκεφτεί πόσο εκτιμά αυτούς που έχει στη ζωή του και τι δίνει και αντίστοιχα παίρνει από αυτούς.

Το Πανεπιστήμιο Frederick, στάθηκε δίπλα μου και σε αυτή την προσπάθεια αφού είναι ο χορηγός της έκθεσής μου. Ήταν εκεί σε όλη τη διαδρομή των σπουδών μου να με στηρίζει και να πιστεύει σε μένα, και παρέμεινε μέχρι και σήμερα ένας από τους βασικούς υποστηρικτές των ονείρων μου. Νιώθω ότι ολοκληρώνεται για μένα ένας κύκλος. Το Frederick είναι το μέρος απ’ όπου ξεκίνησαν όλα και τώρα ο κύκλος αυτός κλείνει με το Frederick να είναι και πάλι παρόν.

Εγκαίνια: 29 Δεκεμβρίου, 19:00, Isnotgallery (Οδυσσέως 11, Παλιά Λευκωσία)

Διάρκεια: 29-30 Δεκεμβρίου

Χορηγός: Πανεπιστήμιο Frederick

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search