Αγγελική Νικηφόρου

SUCCESS TO ME IS PEOPLE’S LOVE AND APPRECIATION

#TheJourneyToMySuccess

Επιτυχία για ‘μένα είναι η αγάπη και ο σεβασμός του κόσμου

Η δημοσιογραφία ήρθε σαν φυσική συνέχεια της αγάπης μου για το ραδιόφωνο, που ξεκίνησε όταν ήμουν ακόμη στη δευτέρα λυκείου, και της ανάγκης μου να επικοινωνώ, ενίοτε και να ψυχαγωγώ τους άλλους. Το πακέτο συμπλήρωσε το έμφυτο ενδιαφέρον μου για τις ιστορίες των ανθρώπων.

Το 2006 έψαχναν για παρουσιαστές στο ΡΙΚ, έστειλα βιογραφικό και προσλήφθηκα αμέσως. Οι σπουδές δημοσιογραφίας στο Frederick με είχαν προετοιμάσει δίνοντάς μου όλα τα επαγγελματικά εφόδια. Αυτό που μέτρησε όμως ιδιαίτερα ήταν η εμπειρία μου στο Fred TV, τον πρώτο τοπικό τηλεοπτικό σταθμό στην Κύπρο, ιδιοκτησίας του Frederick, με διευθυντή τον Μιχάλη Φρειδερίκο.

Πέρασα από τη σύνταξη και παρουσίαση δελτίων, απ’ το μοντάζ και τις εξωτερικές παραγωγές, γνωρίζοντας όλα τα στάδια της τηλεόρασης. Ήταν ένα δεύτερο σχολείο για μένα η εμπειρία εκεί. Σε έναν μικρό τηλεοπτικό σταθμό μαθαίνεις πράγματα που συνήθως χρειάζεται χρόνια εμπειρίας για να σου δοθεί η ευκαιρία να κάνεις σε ένα μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό.

Το Frederick ήτανε κολέγιο ακόμα όταν σπούδαζα εκεί, αλλά το περιβάλλον και οι καθηγητές μου ήταν μια ανεκτίμητη εμπειρία. Όταν μιλάω για τους καθηγητές μου, τον Ανδρέα Παναγιώτου, τον Κωστάκη Κωνσταντίνου, τον Σωτήρη Θεοχαρίδη, αισθάνομαι σαν να μιλώ για την οικογένεια μου. Σπουδαίοι ακαδημαϊκοί και άνθρωποι που μπορούσες να τους συμβουλευτείς, να στηριχτείς πάνω τους και να τους νιώσεις δικούς σου.

«Με τις σκέψεις αυτές, εκείνο το διάστημα συνάντησα τυχαία μετά από χρόνια τον κ. Φρειδερίκο, επιβεβαιώνοντας πως στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο. Του εκμυστηρεύτηκα τους ενδοιασμούς μου κι αυτός μου είπε πως πίστευε σε μένα και πως η πόρτα του γραφείου του θα είναι πάντοτε ανοιχτή.»

Αγγελική

Χρόνια μετά το τέλος των σπουδών μου, ξύπνησε και πάλι μέσα μου η ανάγκη να προχωρήσω, να εξελιχθώ και να ειδικευτώ περαιτέρω στον τομέα μου. Αποφάσισα να επιστρέψω στα θρανία για να πάρω πια πτυχίο στον τομέα μου. Είχα ήδη την οικογένειά μου, εργαζόμουν στο ΡΙΚ και αμφιταλαντευόμουν αν θα κατάφερνα να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις των σπουδών.

Με τις σκέψεις αυτές, εκείνο το διάστημα συνάντησα τυχαία μετά από χρόνια τον κ. Φρειδερίκο, επιβεβαιώνοντας πως στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο. Του εκμυστηρεύτηκα τους ενδοιασμούς μου κι αυτός μου είπε πως πίστευε σε μένα και πως η πόρτα του γραφείου του θα είναι πάντοτε ανοιχτή. Όταν τελικά το πήρα απόφαση, με στήριξε όσο δεν μπορώ να περιγράψω στην ολοκλήρωση του πτυχίου μου και το μόνο που μου ζήτησε ήταν να περνώ απ’ το γραφείο του, να λέω ένα «γεια» και να τον ενημερώνω για την πρόοδο μου.

Στο τρίτο έτος των σπουδών μου έμεινα έγκυος στο τρίτο μου παιδί. Χαρμόσυνο νέο που, ωστόσο, με έβαλε και πάλι σε σκέψεις. Μία τετραμελής οικογένεια ήδη στο σπίτι, ένα απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμα στο ΡΙΚ, μελέτη για την ολοκλήρωση του πτυχίου μου κι εγώ μ’ ένα μωρό στην κοιλιά. Πήγα στους καθηγητές μου και τους είπα πως δεν ξέρω αν θα τα βγάλω πέρα. Κι όλοι, μα όλοι, στάθηκαν δίπλα μου.

Την ασύλληπτη χαρά απ’ τα γεννητούρια ακολούθησε μία βαθιά λύπη. Στο τελευταίο εξάμηνο των σπουδών μου, έφυγε απ’ τη ζωή ο πατέρας μου και έχασα τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου… Και πάλι δίπλα μου, ο κ. Φρειδερίκου και όλοι οι καθηγητές μου. Στάθηκαν σαν οικογένεια δίπλα μου και μου έδειξαν εμπιστοσύνη σε μια στιγμή που εγώ δεν μπορούσα να εμπιστευτώ τον εαυτό μου.

Με τη βοήθεια του συζύγου μου, με τρία παιδιά μες το σπίτι και τις καθημερινές ανάγκες της δουλειάς, βρήκα τη δύναμη να μαζέψω τα κομμάτια μου απ’ την απώλεια του πατέρα μου και να πορευτώ για να ολοκληρώσω την πτυχιακή μου. Δεν ξέρω πώς τα κατάφερα και πήρα το πτυχίο μου με άριστα. Ένα χρόνο μετά, εγκαινιάστηκε στο Frederick το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στη δημοσιογραφία. Οι καθηγητές μου με ώθησαν να επιστρέψω και να συνεχίσω. «Έλα κορού μου και θα τα καταφέρουμε όλοι μαζί», ήταν η παρότρυνση του κ. Φρειδερίκου και πάλι. Και πήγα!

«Τα χρόνια που προηγήθηκαν και οι εμπειρίες που έχω έως τώρα μού απέδειξαν πως επιτυχία στο επάγγελμά μου είναι η αγάπη του κόσμου. Να σε νιώθει ο κόσμος ως άνθρωπο δικό του. Πρόκειται για ένα δύσκολο επάγγελμα αλλά αυτή είναι η επιβράβευση. Να κάνεις τους ανθρώπους, σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή που ζούμε, να νιώθουν καλά.»

Αγγελική

Ανήμερα της ονομαστικής μας γιορτής, άφησα μια κάρτα στο γραφείο του κ. Φρειδερίκου. Ήθελα να γνωρίζει πόσο σημαντική ήταν η παρουσία του στη ζωή μου. Ζήτησε να με δει. Κι εκεί στο γραφείο του, τον άκουσα να μου ξαναλέει πόσο περήφανος είναι για μένα και πως θέλει να θεωρώ το Frederick ως οικογένεια.

Τα χρόνια που προηγήθηκαν και οι εμπειρίες που έχω έως τώρα μού απέδειξαν πως επιτυχία στο επάγγελμά μου είναι η αγάπη του κόσμου. Να σε νιώθει ο κόσμος ως άνθρωπο δικό του. Πρόκειται για ένα δύσκολο επάγγελμα αλλά αυτή είναι η επιβράβευση. Να κάνεις τους ανθρώπους, σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή που ζούμε, να νιώθουν καλά.

Όταν ξεκινούσα τη δημοσιογραφία, ο πατέρας μου με είχε ρωτήσει αν είμαι έτοιμη γι’ αυτό το πράγμα. Όταν του απάντησα καταφατικά, αρκέστηκε να μου πει «Ο κόσμος θα σε λατρέψει». Σε αυτό μεταφράζεται η επιτυχία για μένα. Η αγάπη και ο σεβασμός του κόσμου.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search