Χρυσοβαλάντης Κύρκου

SUCCESS IS SEEING THE SMILE ON THE FACES OF THE PEOPLE I SUPPORT

#TheJourneyToMySuccess

Για εμένα επιτυχία είναι το χαμόγελο στα χείλη των ανθρώπων που εξυπηρετώ

Μπήκα στον κλάδο της Κοινωνικής Εργασίας από τύχη. Ή καλύτερα από μια ξαφνική αναλαμπή. Ετοιμαζόμουνα να εγγραφώ στο Πανεπιστήμιο Frederick στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, μια επιλογή που έκανα απλά γιατί δεν είχα ιδέα τι ήθελα να ακολουθήσω. Το προηγούμενο βράδυ έριξα μια ματιά στο έντυπο του Πανεπιστημίου που παρουσίαζε όλους τους κλάδους και μου κέντρισαν την προσοχή τα μαθήματα της Κοινωνικής Εργασίας. Ένιωσα πως όλα αυτά τα μαθήματα -ψυχολογία, κοινωνιολογία, κοινωνική εργασία- ήταν εκείνα που θα ήθελα να κάνω. Έτσι την επομένη μέρα μπήκα ως φοιτητής στην Κοινωνική Εργασία.

Είχα πάντα έμφυτο το ενδιαφέρον για την κοινωνία, την αγάπη για τους ανθρώπους και δεν στεκόμουν αδιάφορος στα προβλήματα. Δεν ήξερα όμως ότι αυτό μπορείς να το σπουδάσεις και να το εφαρμόσεις στην πράξη. Εργάστηκα για δύο χρόνια στο Επαρχιακό Συντονιστικό Συμβούλιο Εθελοντισμού, όπου αναπτύξαμε διάφορες δράσεις. Ανάμεσά τους και η εκστρατεία «Υιοθετήστε μια Οικογένεια» για την στήριξη συνανθρώπων μας με μεγάλες οικονομικές ανάγκες. Η προσφορά δεν περιοριζόταν στην κάλυψη υλικών αναγκών αλλά πρόσφερε μια ευρύτερη στήριξη.

«Αισθάνομαι ότι προσφέροντας σε ανθρώπους που προσφέρουν, βάζω κι εγώ έμμεσα τον εαυτό μου μέσα στο έργο τους. Αν οι εργαζόμενοι δεν είναι ευχαριστημένοι και δεν στηρίζονται σωστά, δύσκολα μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά.»

Χρυσοβαλάντης

Σήμερα εργάζομαι ως λειτουργός Ανθρωπίνου Δυναμικού στο Ογκολογικό της Τράπεζας Κύπρου. Η θέση δεν έχει άμεση σχέση με το πτυχίο μου, όμως η ενασχόληση μου με τους ανθρώπους εξακολουθεί να είναι συνεχής. Πλέον προσπαθώ να βελτιώσω τη ζωή των εργαζομένων του Ογκολογικού οι οποίοι επιτελούν ένα πολύ σημαντικό έργο. Αισθάνομαι ότι προσφέροντας σε ανθρώπους που προσφέρουν, βάζω κι εγώ έμμεσα τον εαυτό μου μέσα στο έργο τους. Αν οι εργαζόμενοι δεν είναι ευχαριστημένοι και δεν στηρίζονται σωστά, δύσκολα μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά.

«Βρέθηκα σε ένα περιβάλλον που από την πρώτη στιγμή με αγκάλιασαν και πίστεψαν σε μένα πριν αρχίσω εγώ να πιστεύω στον εαυτό μου.»

Χρυσοβαλάντης

Μου λείπει για να είμαι ειλικρινής το κομμάτι της άμεσης προσφοράς, η επαφή με τους ανθρώπους και το χαμόγελο που έβλεπα στα πρόσωπά τους κάθε φορά που μπορούσαμε να φανούμε χρήσιμοι. Είναι μια τόσο βαθιά ικανοποίηση που μόνο η προσφορά μπορεί να σου δώσει. Λυπούμαι που ο τομέας της προσφοράς είναι λίγο υποβαθμισμένος στην Κύπρο. Τα μέσα που παρέχονται δεν είναι επαρκή και οι ανάγκες είναι πολύ μεγάλες.

Το πρόσωπο της αλληλεγγύης το έζησα και από την άλλη πλευρά, αυτού που λαμβάνει τη βοήθεια. Ως πρωτοετής φοιτητής είχα κάποιες οικονομικές δυσκολίες και όταν απευθύνθηκα στον αείμνηστο Μιχάλη Φρειδερίκο ο οποίος αφού διαπίστωσε την πολύ καλή μου ακαδημαϊκή επίδοση και στη βάση κοινωνικό-οικονομικών κριτηρίων, μου παραχώρησε υποτροφία με δυνατότητα ανανέωσης νοουμένου ότι θα διατηρούσα τους βαθμούς που είχα.

«Το πανεπιστήμιο Frederick δεν είναι ένα απρόσωπο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Έχει ταυτότητα. Και αυτή η ταυτότητα ήταν ο Μιχάλης Φρειδερίκου, είναι η Νατάσα Φρειδερίκου, είναι οι καθηγητές του, είναι όλοι οι άνθρωποι που έχουν πετύχει να μετατρέψουν έναν εκπαιδευτικό οργανισμό σε οικογένεια.»

Χρυσοβαλάντης

Για τους καθηγητές τι να πω; Ήταν πρωτόγνωρο για μένα αυτό που έζησα. Από το σχολείο, όπου ήμουν ένας μέτριος μαθητής, όπου περνούσα απαρατήρητος, για να μην πω αδιάφορος, από τους εκπαιδευτικούς, βρέθηκα σε ένα περιβάλλον που από την πρώτη στιγμή με αγκάλιασαν και πίστεψαν σε μένα πριν αρχίσω εγώ να πιστεύω στον εαυτό μου. Όλοι ανεξαιρέτως είχαν την πόρτα τους ανοικτή, ήταν διαθέσιμοι να βοηθήσουν, να συζητήσουν, να λύσουν απορίες και το εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η σύνδεση και η σχέση δεν τελειώνει με το που φεύγεις. Τουλάχιστον η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι ακόμη διατηρώ επαφή και αισθάνομαι άνετα να σηκώσω το τηλέφωνο για οποιοδήποτε λόγο. Για μένα το Frederick έγινε δεύτερη οικογένεια και δεύτερο σπίτι μου.

Το πανεπιστήμιο Frederick δεν είναι ένα απρόσωπο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Έχει ταυτότητα. Και αυτή η ταυτότητα ήταν ο Μιχάλης Φρειδερίκου, είναι η Νατάσα Φρειδερίκου, είναι οι καθηγητές του, είναι όλοι οι άνθρωποι που έχουν πετύχει να μετατρέψουν έναν εκπαιδευτικό οργανισμό σε οικογένεια. Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη για όλους αυτούς τους ανθρώπους. Πραγματικά νομίζω ότι, αν δεν ήταν το Frederick, η πορεία της ζωής μου θα ήταν πολύ διαφορετική. Ίσως και κατά 180 μοίρες.

Για εμένα επιτυχία είναι το χαμόγελο στα χείλη των ανθρώπων που εξυπηρετώ. Στον κόσμο που ζούμε πρέπει όλοι να καταλάβουμε πως είμαστε κομμάτια ενός puzzle. Αν κάποιοι μένουν εκτός, το puzzle μένει ατελείωτο.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

facebook youtube

©2017 Frederick University. All rights reserved.

Search